เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว มิเกล อาร์เตตา ยืนถือไมโครโฟนอยู่กลางสนามเอมิเรตส์ ท่ามกลางความผิดหวังหลังพลาดแชมป์พรีเมียร์ลีก วันนั้นเขาสัญญาด้วยแววตาเด็ดเดี่ยวว่า “เราต้องเริ่มสร้างประวัติศาสตร์ของเราเองที่นี่ มันยังมีสิ่งดีๆ อีกมากมายที่จะตามมา มันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ผู้เล่นกลุ่มนี้มีความหิวกระหาย และเราจะทำให้มันเกิดขึ้น”

สำหรับแฟนบอล “เดอะ กูนเนอร์ส” คำพูดเหล่านั้นฟังดูคุ้นหูจนเกือบชินชา เพราะนี่เป็นตำแหน่งรองแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยที่3 ติดต่อกันของอาร์เซนอล แต่ในที่สุดเวลาที่พวกเขาาเฝ้ารอก็มาถึง… อาร์เซนอลคือแชมป์พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2025-26 ยุติการรอคอยอันยาวนานถึง 22 ปีลงได้ 

นิค ไรท์ นักข่าวจาก สกาย สปอร์ตส์ ได้สะท้อนภาพการเดินทางและกลยุทธ์ที่ทำให้อาร์เซนอลก้าวไปถึงจุดสูงสุดพรีเมียร์ลีก เริ่มจากพาย้อนกลับไปปลายปี 2019 ที่อาร์เตตาเพิ่งรับงานคุมทีม “เดอะ กันเนอร์ส” จมดิ่งอยู่ในสภาวะไร้ทิศทาง ขุมกำลังนักเตะคือส่วนผสมที่ไร้ระเบียบราคาแพง และมาตรฐานของทีมร่วงหล่นอย่างน่าใจหาย ทว่าอาร์เตตาใช้เวลา 6 ปีครึ่งในการล้างบางและปลูกฝังดีเอ็นเอใหม่ จากทีมที่เคยถูกตราหน้าว่า “ใจเสาะ” กลายเป็นทีมที่มีจิตวิญญาณแข็งแกร่งและกระหายชัยชนะ 

เกมรับ ลูกตั้งเตะ และตัวสำรอง

อย่างไรก็ตาม ความท้าทายใหญ่ที่สุดของอาร์เตตาในฤดูกาลนี้คือ ปัญหาบาดเจ็บของแนวรุก ตัวรุกระดับพระกาฬอย่าง บูกาโย ซากา, มาร์ติน โอเดการ์ด และ ไค ฮาแวร์ตซ์ แทบไม่ได้ลงเล่นพร้อมกัน น่าทึ่งมากที่เกมชนะเบิร์นลีย์ 1-0 (18 พ.ค. 2026) เป็นครั้งแรกในรอบเกือบปีครึ่งที่ทั้งสามคนได้สตาร์ทเป็นตัวจริงร่วมกันนับตั้งแต่ถล่มคริสตัล พาเลซ 5-1 เมื่อเดือนธันวาคม 2024 ด้วยเหตุนี้ อาร์เตตาจึงจำเป็นต้องปรับหมาก และหันมาพึ่งพา “ความยอดเยี่ยมของเกมรับ” เพื่อขับเคลื่อนทีมสู่แชมป์

ขอบคุณภาพจาก  https://www.arsenal.com/fixture/arsenal/2026-May-18/arsenal-1-0-burnley-match-report

อาร์เซนอลชุดนี้อาจไม่ได้เปิดเกมรุกดุดันเหมือนเก่า แต่ฐานรากกลับแข็งแกร่งราวกำแพงหิน การคว้าแชมป์หลังชนะแบบไม่เสียประตู  4 นัดติดต่อกัน และทำคลีนชีตถึง 19 นัดในลีก (32 นัดในทุกรายการ) คือข้อพิสูจน์ชั้นดี แม้พวกเขาทำให้แฟนบอลลุ้นตัวโก่งด้วยการชนะคู่แข่งด้วยผลต่างประตูเดียวถึง 14 นัดจาก 26 นัดที่ชนะ แต่อาวุธลับที่แท้จริงคือการปิดโอกาสไม่ให้คู่ต่อสู้สร้างตัวเลข Expected Goals (xG)

อาร์เซนอลสามารถจำกัดค่า xG ของคู่แข่งให้อยู่ต่ำกว่า 0.50 ได้ถึง 18 จาก 38 นัดในพรีเมียร์ลีก ขณะที่แมนฯ ซิตี ทำได้เพียง 2 นัดเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเลข xG เสียประตูของอาร์เซนอลยังต่ำกว่าทีมอื่น ๆ ในลีกถึงเกือบ 40%

ไรท์เปิดเผยว่า อาร์เตตาเคยให้สัมภาษณ์ไว้เมื่อปี 2024 เกี่ยวกับการปลูกฝังแนวคิด “ความรักในการเล่นเกมรับ” ให้กับลูกทีมว่า กุญแจสำคัญคือ ทุกคนต้องวิ่งเข้าหาบอลด้วยความเร็ว 100 ไมล์ต่อชั่วโมง กองหน้า ปีก หรือมิดฟิลด์ตัวรุก ทุกคนต้องมีความรักในการเล่นเกมรับ

ปรัชญานี้สะท้อนชัดเจนผ่านแนวรับระดับโลกอย่าง วิลเลียม ซาลิบา และ กาเบรียล มากัลเญส รวมถึงผู้รักษาประตู ดาบิด รายา พร้อมด้วยนักเตะใหม่อย่าง ริคคาร์โด คาลาฟิออรี, คริสเตียน มอสเครา และ ปิเอโร อิงกาปิเอ แต่สิ่งที่เหนือกว่ารายชื่อนักเตะ คือวัฒนธรรมองค์กรที่ทุกคนพร้อมใจกันวิ่งไล่ฟัดจนแฟนบอลสัมผัสได้และส่งเสียงเชียร์กระหึ่มเปลี่ยน เอมิเรตส์ สเตเดียม ให้กลายเป็นนรกของทีมเยือน

อีกหนึ่งมิติที่อาร์เตตาพัฒนาขึ้นมาจนแซงหน้าคู่แข่งคือ ความเชี่ยวชาญลูกตั้งเตะ อาร์เตตาเคยกล่าวไว้ในปี 2022 ว่า “คุณต้องก้าวล้ำหน้าเกมไปก้าวหนึ่งเสมอ ต้องเข้าใจสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป และเป็นคนแรกที่ตัดสินใจเพื่อชิงความได้เปรียบ”

สโมสรได้แต่งตั้ง นิโกลาส์ โฌแวร์ โค้ชลูกตั้งเตะที่อาร์เตตาดึงตัวมาจากแมนฯ ซิตี เข้ามายกระดับทีม ฤดูกาลนี้อาร์เซนอลทำประตูจากเซตพีซ 24 ประตู (ไม่รวมจุดโทษ) และ 18 ประตูเฉพาะลูกเตะมุม ซึ่งเป็นสถิติใหม่ของพรีเมียร์ลีก

นอกจากนี้ อาร์เตตาในวันนี้ไม่ใช่โค้ชหน้าใหม่อีกต่อไป เขาเรียนรู้ที่จะโรเตชันนักเตะอย่างชาญฉลาดและกล้าตัดสินใจในเกมสำคัญ สถิติผู้เล่นสำรองมีส่วนร่วมกับประตูถึง 22 ครั้ง (ยิงหรือแอสซิสต์) ซึ่งสูงที่สุดในลีก บ่งบอกว่าเขาสามารถเปลี่ยนจุดอ่อนในอดีตให้กลายเป็นจุดแข็งที่พาทีมโกงตายและปิดจ๊อบได้อย่างยอดเยี่ยม

แผนลับ 5 เฟสสู่บัลลังก์แชมป์

บนผนังห้องแต่งตัวในสนามซ้อมของอาร์เซนอล มีภาพเงาขนาดใหญ่ของถ้วยรางวัลพรีเมียร์ลีกประดับอยู่ พร้อมกับข้อความที่สลักไว้ว่า “Together We Make History” (เราจะร่วมกันสร้างประวัติศาสตร์) ภาพเงาและข้อความนี้ถูกติดตั้งไว้ตั้งแต่ช่วงแรกๆ ที่อาร์เตตาก้าวเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีม โดยถูกออกแบบมาให้ระบบไฟส่องสว่างทำงานโดยอัตโนมัติก็ต่อเมื่อพลพรรคปืนใหญ่คว้าแชมป์ลีกได้เท่านั้น

และในที่สุด แสงสว่างที่แฟนบอลเฝ้ารอก็ถูกเปิดขึ้นเสียที หลังจากแมนฯ ซิตี ทำได้เพียงเสมอบอร์นมัธ 1-1 ส่งผลให้อาร์เซนอลผงาดคว้าแชมป์ลีกสูงสุดสมัยที่ 14 อย่างเป็นทางการ

ขอบคุณภาพจาก  https://www.premierleague.com/en/news/4662274/how-mikel-arteta-changed-arsenal-culture-and-turned-them-into-premier-league-champions

เจมส์ ออลลีย์ ผู้สื่อข่าวชื่อดังจาก อีเอสพีเอ็น รายงานบรรยากาศสุดเหวี่ยงว่า นักเตะและสตาฟฟ์โค้ชต่างรวมตัวลุ้นผลแข่งขันอยู่ไม่ไกลจากผนังรูปถ้วยรางวัลนั้น และทันทีที่สิ้นเสียงนกหวีดยาว งานปาร์ตีฉลองแชมป์ก็เริ่มขึ้นยาวจนถึงรุ่งเช้า โดยมีภาพของ ดีแคลน ไรซ์ และ บูกาโย ซากา ยืนฉลองอยู่หน้าสนามเอมิเรตส์ตอนตี 5 แม้กระทั่ง “วิน” (Win) สุนัขประจำสโมสรพันธุ์ช็อกโกแลตลาบราดอร์ ก็ยังได้รับของเล่นชิ้นใหม่เป็นตุ๊กตารูปขวดแชมเปญ

นี่ไม่ใช่โชคช่วยหรือความบังเอิญ แต่มันคือผลลัพธ์ของ “แผนการ 5 เฟส” ที่ถูกเขียนขึ้นอย่างลับๆ ตั้งแต่ปี 2019 โดยฝีมือของอาร์เตตา และอดีตผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคอย่าง เอดู กัสปาร์ โดย อีเอสพีเอ็น ได้นำข้อมูลเชิงลึกมาเปิดเผยให้เห็นพิมพ์เขียวแห่งความสำเร็จนี้

เอดู อดีตกองกลางชุดแชมป์ไร้พ่าย เปิดใจผ่านบทสัมภาษณ์เอ็กซ์คลูซีฟถึงวันที่เขาเข้ามารับงานบริหารสโมสรในปี 2019 ซึ่งเป็นช่วงที่ อูไน เอเมรี กำลังคุมทีมอยู่ ทว่าบรรยากาศในห้องแต่งตัวตอนนั้นแตกร้าว ผลงานดิ่งลงเหว จนสุดท้ายเอเมรีถูกปลด

เอดูเล่าว่า ก่อนที่อาร์เตตาจะมา เขาได้เสนอแผนงาน 5 ปีให้แก่ สแตน โครเอนเก และ จอช โครเอนเก สองพ่อลูกเจ้าของสโมสรฟัง และเมื่อถึงเวลาต้องหาผู้จัดการทีมคนใหม่ เขาได้โทรศัพท์หาอาร์เตตา ซึ่งขณะนั้นเป็นมือขวาของ เป๊ป กวาร์ดิโอลา ที่แมนฯ ซิตี

“ในการโทรศัพท์คุยกันครั้งแรก ผมไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แต่เราคลิกกันทันทีเหมือนเพื่อนสนิท ทั้งที่ยังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ เราคุยกันเป็นชั่วโมงโดยไม่ได้พูดเรื่องฟุตบอลเลย” เอดู เผยกับ อีเอสพีเอ็น “หลังจากนั้นเราก็นัดประชุมกัน ผมกางแผนงานสร้างทีม 5 ปีให้เขาดู ส่วนมิเกลก็กางแผนของเขาออกมา ปรากฏว่าแผนของเราสอดรับกันอย่างเหลือเชื่อ เราเลยปรับจูนเข้าด้วยกันจนกลายเป็นแผนเดียว”

แล้วแผนการ 5 เฟสที่ว่านั้น มีรายละเอียดที่พลิกโฉมสโมสรอย่างไรบ้าง? อีเอสพีเอ็น ได้ถอดรหัสออกมาดังนี้

เฟสที่ 1: ล้างบางเนื้อร้าย ปลูกฝังวัฒนธรรมใหม่

เอดูเล่าว่า ขั้นตอนแรกยากที่สุดคือการ “โละนักเตะเก่าที่ไม่ใช่” ออกจากทีม เพื่อเคลียร์พื้นที่ให้นักเตะที่มีทัศนคติที่ถูกต้องตรงตามแผนงาน บรรดาสื่อต่างๆ อธิบายช่วงเวลานี้ว่า เป็นช่วงเวลาที่โหดเหี้ยม เพราะสโมสรยอมหักดิบยกเลิกสัญญาและจ่ายเงินชดเชยก้อนโตให้นักเตะชื่อดังย้ายออกไปทันที ไม่ว่าจะเป็น ปิแอร์-เอเมอริก โอบาเมยอง, เมซุต โอซิล, เฮนริก มคิตาร์ยาน, โซคราติส ปาปาสตาโธปูลอส, ชโคดราน มุสตาฟี, เซอัด โคลาซินัค, วิลเลียน, เอกตอร์ เบเยริน และ นิโกลาส์ เปเป้ เจ้าของสถิติค่าตัวแพงสุดของสโมสรในเวลานั้น

“คุณจินตนาการออกไหมที่เราเดินไปบอกเจ้าของทีมว่า ต้องยอมจ่ายเงินให้นักเตะพวกนี้ย้ายออกไป เพราะพวกเขาไม่มีตลาดรองรับแล้ว” เอดูกล่าวเสริม “พวกเขามีค่าเหนื่อยสูง อายุเกิน 28 ปี และเป็นตัวถ่วงของโปรเจกต์ แต่ครอบครัวโครเอนเกกลับเข้าใจและบอกเราสองคนว่า ลุยเลย พวกคุณได้รับการสนับสนุนจากผมเต็มร้อย”

เฟสที่ 2: ปรับสูตรแมวมอง มองการณ์ไกลไม่สนคำล้อเลียน

หลังล้างบางเสร็จ อาร์เซนอลเบนเข็มไปสู่การเซ็นสัญญานักเตะอายุน้อยกว่า 24 ปีด้วยค่าตัวที่จับต้องได้ โดยปรับปรุงระบบการวิเคราะห์ข้อมูลจำลองทางสถิติ หรือ สแตตส์ ดีเอ็นเอ (Stat DNA) ใหม่ทั้งหมด ในช่วงเวลานี้เองที่ทีมได้ตัว เบน ไวท์, มาร์ติน โอเดการ์ด และ อารอน แรมส์เดล มาร่วมทีม ควบคู่ไปกับการผลักดันเด็กปั้นจากอะคาเดมีอย่าง เอมิล สมิธ โรว์ และ บูกาโย ซากา

เอดูยอมรับกับอีเอสพีเอ็นว่า ช่วงที่แฟนบอลทีมอื่นพากันล้อเลียนคำว่า “Trust the Process” (จงเชื่อมั่นในกระบวนการ) นั้น พวกเขาตระหนักดีว่าทีมต้องใช้เวลา “สองปีแรก เราไม่ได้ตั้งเป้าว่าจะต้องติดท็อปโฟร์เพื่อไปแชมเปียนส์ลีกด้วยซ้ำ เพราะเรารู้ว่าการเปลี่ยนไดนามิกและวัฒนธรรมของสโมสรยากขนาดไหน เราบอกกับตระกูลโครเอนเกว่า ขอเวลาเราหน่อย และหลังจากฤดูกาลที่สามร่วมกัน เราจะกลับมาแข็งแกร่งและได้ลุ้นแชมป์ลีกอย่างแน่นอน” แม้จบอันดับที่ 8 สองปีซ้อน ทว่าบอร์ดบริหารก็ยังนิ่งพอที่จะหนุนหลังอาร์เตตาต่อไป

เฟสที่ 3: เติมดีเอ็นเอของผู้ชนะ

เมื่อรากฐานเริ่มมั่นคง อาร์เซนอลก็ขยับสู่เฟสที่ 3 ด้วยการดึงตัวผู้เล่นที่มีประสบการณ์คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก และคุ้นเคยกับเกมนัดชิงชนะเลิศเข้ามา เพื่อยกระดับจิตวิญญาณในห้องแต่งตัว นั่นคือการทุ่มเงินรวม 75 ล้านปอนด์คว้าตัว กาเบรียล เชซุส และ โอเล็กซานเดอร์ ซินเชนโก มาจากแมนฯ ซิตี รวมถึงดึง จอร์จินโญ มาร่วมทัพจากเชลซี ซึ่งการเข้ามาของพวกเขาทำให้อาร์เซนอลก้าวกระโดดขึ้นมาลุ้นแชมป์กับแมนฯ ซิตี ได้อย่างสูสีในฤดูกาล 2022-23 แม้สุดท้ายแผ่วปลายเนื่องจากขนาดทีมและพละกำลังที่เป็นรองก็ตาม

เฟสที่ 4: “ดีแคลน ไรซ์” จิ๊กซอว์พันล้าน และการบริหารทุกรายละเอียด

เอดูสรุปเฟสที่ 4 สั้นๆ กับอีเอสพีเอ็นเพียงสามคำว่า “Bring Declan Rice” (ดึงตัว ดีแคลน ไรซ์ มาร่วมทีม) สโมสรยอมทุบคลังเป็นสถิติสูงถึง 105 ล้านปอนด์ในซัมเมอร์ปี 2023 เพื่อดึงตัวมิดฟิลด์ทีมชาติอังกฤษรายนี้มาร่วมทีม ควบคู่ไปกับ ไค ฮาแวร์ตซ์, ยูร์เรียน ทิมเบอร์ และ ดาบิด รายา

ขอบคุณภาพจาก  https://www.theguardian.com/football/2024/nov/05/transfer-frustrations-and-the-joorabchian-connection-edus-arsenal-exit-explained

“เราต้องการนักเตะอังกฤษระดับท็อปที่มีชื่อเสียงดีเยี่ยมในทุกด้านเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ และเป็นแกนหลักให้ทีมไปอีก 10 ปี ตอนนั้นใครจะวิจารณ์เรื่องค่าตัวเราไม่สน เพราะเรามั่นใจว่าไม่มีกำแพงเรื่องราคาจะมาหยุดเราจากการซื้อผู้เล่นคนนี้ได้”

นอกจากเม็ดเงินมหาศาลแล้ว อาร์เตตายังแสดงความคลั่งไคล้ในรายละเอียดเพื่อสร้างความสามัคคี เขาพาสุนัขบำบัดอย่าง “วิน” เข้ามาอยู่ในแคมป์ และยังปลูกต้นมะกอกเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการดูแลเอาใจใส่ทุกวัน นักข่าวหลายสำนักเคยรายงานถึงมุกการปลุกใจแปลกๆ ของเขา เช่น ยกเครื่องซักผ้ามาตั้งหน้าสัปดาห์ที่ต้องไปเยือนแอนฟิลด์ หรือล่าสุดในฤดูกาลนี้คือ จุดกองไฟในสนามซ้อมแล้วให้นักเตะโยน “ความรู้สึกเชิงลบ” ทิ้งลงไปในกองไฟเพื่อลดความกดดันช่วงโค้งสุดท้าย

หลังจบด้วยรองแชมป์ซ้ำๆ ในฤดูกาลปัจจุบันอาร์เตตาก็ได้รับผลตอบแทนที่คู่ควร ภายใต้การนำทีมของ อันเดรีย แบร์ตา ผู้อำนวยการสโมสรคนใหม่ ที่เข้ามาแทนเอดูปลายปี 2024 อาร์เซนอลทุ่มเงินอีกกว่า 250 ล้านปอนด์ คว้านักเตะอย่าง วิกเตอร์ โยเคเรส, มาร์ติน ซูบิเมนดิ, เอเบเรชี เอเซ, โนนี มาดูเอเก และ ปิเอโร อิงกาปิเอ มาร่วมทีมเพื่อเพิ่มขนาดทีมให้ใหญ่พอที่จะสู้ในทุกถ้วย

ความคลั่งไคล้ในรายละเอียดของอาร์เตตาส่งผลให้สถิติต่างๆ ในฤดูกาลนี้ออกมาสมบูรณ์แบบ อาร์เซนอลกลายเป็นทีมเดียวในพรีเมียร์ลีกที่ไม่โดนใบแดงเลย และไม่เสียจุดโทษแม้แต่ครั้งเดียว แถมยังมีทีเด็ดจากลูกตั้งเตะ โดยได้ประตูจากลูกเตะมุมถึง 18 จาก 71 ประตูในลีก และที่สำคัญคือ พวกเขากลายเป็นทีมที่เขี้ยวลากดิน ชนะด้วยสกอร์ 1-0 ถึง 11 นัดรวมทุกรายการ รวมถึง 3 นัดหลังสุดที่ส่งพวกเขาเถลิงบัลลังก์แชมป์

เฟสที่ 5: สร้างนิสัยของผู้ชนะ และก้าวสู่อนาคต

“เฟส 4 และ 5 มันคาบเกี่ยวกันอยู่” เอดูกล่าวทิ้งท้ายกับออลลีย์ “มันคือช่วงเวลาที่เราต้องเริ่มชนะและคว้าแชมป์ให้ได้ และเฟส 5 คือการรักษามาตรฐานให้อยู่ในจุดนั้นอย่างมั่นคง ไปเล่นแชมเปียนส์ลีกสม่ำเสมอ คว้าถ้วยรางวัลเข้าสู่สโมสรอย่างต่อเนื่อง”

นอกจากนี้ เอดูยังได้กล่าวยกย่องอดีตเพื่อนร่วมงานว่า “สำหรับผม มิเกลกำลังจะกลายเป็นหนึ่งในโค้ชที่เก่งที่สุดในโลก ถ้าตอนนี้เขายังไม่ใช่ แน่นอนว่าเรามีทั้ง เป๊ป กวาร์ดิโอลา หรือ หลุยส์ เอ็นริเก แต่เขาคือท็อป 3 ของโลกตอนนี้แน่นอน และเขาจะก้าวขึ้นมาเป็นเบอร์หนึ่งในอีกไม่ช้า ด้วยวิธีคิดและการปฏิบัติตัวของเขา ยิ่งถ้าเขาได้ประสบการณ์มากกว่านี้ เขาจะไปถึงจุดนั้นอย่างไร้ข้อกังขา”

5 นัดปาฏิหาริย์ หักด่านแมนฯ ซิตี

อาร์เซนอลสิ้นสุดการรอคอย 22 ปีอย่างเป็นทางการทันทีที่แมนฯ  ซิตี ทำได้เพียงเสมอบอร์นมัธในเกมตกค้าง แบบไม่ต้องลุ้นเหนื่อยในนัดสุดท้ายของฤดูกาล อย่างไรก็ตาม ฟิลิป ดันแคน ผู้สื่อข่าวของ ดิ อินดิเพนเดนท์ ได้คัดเลือก “5 เกมกุญแจสำคัญ” ที่พาทีมของ มิเกล อาร์เตตา ไปถึงดวงดาว

1. สเปอร์ส 1-4 อาร์เซนอล (22 กุมภาพันธ์) : ถล่มอริร่วมเมือง ดับเสียงวิจารณ์

ก่อนเกมนอร์ธลอนดอนดาร์บี บรรดากูรูต่างตั้งคำถามถึงสภาพจิตใจของอาร์เซนอล หลังจากทีมทำแต้มหลุดมือเมื่อเสมอกับเบรนท์ฟอร์ดและวูล์ฟแฮมป์ตัน ความกดดันถาโถมเข้าใส่ผู้เล่นของอาร์เตตาอย่างหนักก่อนไปเยือนรังของคู่อริตลอดกาล

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือความเหนือชั้น เกมรุกของปืนใหญ่ระเบิดฟอร์มเก่ง โยเคเรสและเอเซแท็กทีมกันเหมาคนละสองประตู พลพรรคเดอะกันเนอร์สบุกถล่มสเปอร์สคาบ้าน 4-1 ชัยชนะไม่เพียงแต่ทำลายเสียงวิจารณ์ แต่ยังส่งให้อาร์เซนอลโกยแต้มหนีห่างแมนฯ ซิตี ถึง 5 คะแนนเต็ม

2. อาร์เซนอล 2-0 เอฟเวอร์ตัน (14 มีนาคม) : กำเนิดเทพนิยายเด็กอายุ 16 ปี

เกมนี้เป็นเกมที่อึดอัดและตึงเครียดที่สุดเกมหนึ่ง อาร์เซนอลเจาะบล็อกเกมรับที่จัดระเบียบมาอย่างดีของเอฟเวอร์ตัน ภายใต้การคุมทีมของ เดวิด มอยส์ ไม่เข้า จนกระทั่งนาทีที่ 74 อาร์เตตาตัดสินใจทำสิ่งท้าทายด้วยการส่ง แม็กซ์ ดาวแมน นักเรียนชั้นเกรด 11 ลงสนาม และเด็กคนนี้คือผู้เปลี่ยนประวัติศาสตร์สโมสรอย่างแท้จริง

นาทีที่ 89 ดาวแมนแผลงฤทธิ์แอสซิสต์ให้โยเคเรสพังประตูปลดล็อกได้ เท่านั้นยังไม่พอ ช่วงทดเวลาบาดเจ็บ ไอ้หนูมหัศจรรย์วัย 16 ปี กับอีก 73 วัน ยังควบตะบึงไปพังประตูปิดกล่องจากการสวนกลับ กลายเป็นผู้ทำประตูอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์พรีเมียร์ลีก พาทีมเก็บ 3 แต้มล้ำค่า

ขอบคุณภาพจาก  https://paininthearsenal.com/max-dowman-just-made-even-more-premier-league-history-01ks34ka720h

3. แมนฯ ซิตี 2-1 อาร์เซนอล (19 เมษายน) : ความพ่ายแพ้ที่เป็นแรงผลักดัน

นี่คือจุดเปลี่ยนทางจิตวิทยาที่สำคัญที่สุด อาร์เซนอลเยือนเอติฮัด สเตเดียม ด้วยฟอร์มที่ไม่ดีนักหลังชนะแค่เกมเดียวจาก 5 นัดหลังสุด และก็แพ้กลับออกมาจริงๆ ส่งผลให้สถานการณ์ลุ้นแชมป์หลุดมือไปอยู่ในมือของแมนฯ ซิตี เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2025

แต่เกมนั้นไม่ใช่งานต้อนหมูเหมือนปีก่อนๆ อาร์เซนอลสู้กับเจ้าบ้านชนิดตาต่อตาฟันต่อฟัน หลังสิ้นเสียงนกหวีด ไรซ์ตะโกนบอกเพื่อนร่วมทีมกลางสนามว่า “มันยังไม่จบ!” และคำพูดนั้นก็กลายเป็นจริง อาร์เซนอลเปลี่ยนความผิดหวังให้เป็น “เชื้อไฟ” ชนะรวดใน 4 เกมถัดมาโดยไม่เสียเลยแม้แต่ประตูเดียว

4. อาร์เซนอล 3-0 ฟูแลม (2 พฤษภาคม) : ปลดล็อกความกดดันในบ้าน

ตลอดทั้งฤดูกาล แฟนบอลในสนามเอมิเรตส์ต้องลุ้นกันจนตัวเกร็งเสมอ แต่ในเกมกับฟูแลม ความกดดันถูกกระชากทิ้งไป อาร์เซนอลรัวยับ 3-0 จากดับเบิลของโยเคเรส และอีกหนึ่งประตูจากซากา

ชัยชนะนัดนี้ทำให้แฟนบอลกลับมาส่งเสียงเชียร์กระหึ่มและเชื่อมั่นอีกครั้ง พร้อมส่งให้อาร์เซนอลทิ้งห่างแมนฯ ซิตี ไปเป็น 6 คะแนน แม้ทีมของเป๊ปจะเหลือเกมในมืออีกสองนัด แต่สุดท้ายพวกเขาก็สะดุดเสมอเอฟเวอร์ตัน 3-3 ทำให้อาร์เซนอลดึงความได้เปรียบกลับมาอยู่ในมือตัวเองอีกครั้ง

5. อาร์เซนอล 1-0 เบิร์นลีย์ (18 พฤษภาคม) : ทีเด็ดลูกเตะมุมพาสู่ประตูชัย

มันอาจไม่ใช่เกมที่เล่นได้สวยงาม แต่คือเกมที่ถูกจดจำไปตลอดกาล เพราะนี่คือเกมที่ส่งให้อาร์เซนอลไปจ่อเส้นชัย ประตูโทนในนาทีที่ 36 มาจากอาวุธเด็ด นั่นคือลูกตั้งเตะ โดยฮาแวร์ตซ์เทกตัวโหม่งลูกเตะมุมตุงตาข่าย

Opta ระบุ อาร์เซนอลได้ประตูจากลูกเตะมุมในฤดูกาลนี้สูงถึง 18 ประตู (เป็นสถิติใหม่ในประวัติศาสตร์พรีเมียร์ลีก) จากประตูรวมทั้งหมด 71 ประตู สะท้อนให้เห็นถึงความเฉียบคมของลูกตั้งเตะที่เป็นอาวุธทำลายล้างหลักในการคว้าแชมป์

ชัยชนะ 1-0 เหนือเบิร์นลีย์บีบให้แมนฯ ซิตี ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องชนะบอร์นมัธในเกมนัดถัดมา และเมื่อยอดทีมแห่งแมนเชสเตอร์ทำแต้มหลุดมือ เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีของชาวเดอะกูนเนอร์สจึงดังสนั่นพรีเมียร์ลีกหลังว่างเว้นมานาน22 ปี

เรียบเรียง : ฐปน วันชูเพลา (Senior Football Writer) 

ฐปน วันชูเพลา

Senior Football Editor

ณ Amex Stadium วันเสาร์ที่ 21 มี.ค.ที่ผ่านมา เกมนัดที่ 31 ของซีซั่น ไบร์ทตัน เปิดรังเอาชนะลิเวอร์พูลไปได้ 2-1 โดยบ้านมีมิดฟิลด์วัย 40 กะรัต เจมส์ มิลเนอร์ บัญชาทัพเหนือทีมเก่าของเขา หงส์แดง ลิเวอร์พูล ได้อย่างน่าทึ่ง

ตารางนกหวีดเริ่มเกมนั้นคือหน้าประวัติศาสตร์ที่ยังคงเป็นเส้นทางต่อไปเรื่อย ๆ มิลเนอร์เพราะว่าแมตช์พรีเมียร์ลีกนัดที่ 657 ค่อย ๆ ขยับเจ้าของสถิติสูงสุดเดิม แกเรธแบร์รีที่ตัวเลข 653 เผชิญซึ่งยืนยงมาต่อเนื่อง 2017 

เยอร์เกน คลอปป์ อดีตเจ้านายคู่ใจที่ลิเวอร์พูล เปรียบเปรยไว้อย่างน่าฟังว่า “การลงเล่นถึงจำนวนนี้เปรียบได้กับการลงจอดบนดวงจันทร์ มันเป็นเรื่องที่อาจจะเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในชีวิต และมันคือสิ่งพิเศษชั่วนิรันดร์”

แต่การจะเข้าใจว่า มิลเนอร์เดินทางมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร ต้องถอยหลังกลับไปไกลถึง 24 ปีก่อน ในยุคที่ฟุตบอลยังเป็นโลกของชายชาตรีที่ปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง

จากเด็กขัดรองเท้า สู่ปาฏิหาริย์ที่เอลแลนด์ โรด

ย้อนกลับยังวันที่ 10 พฤศจิกายน 2002 ในสนามอัพตัน พาร์ค ของเวสต์แฮม มิลเนอร์ ซึ่งเข้าร่วมอะคาเดมีของลีดส์ขณะอายุ 10 ขวบ ถูกส่งลงสนามในฐานะนักเตะชุดใหญ่เป็นครั้งแรก แทน เจสัน วิลคอกซ์ (ผู้อำนวยการกีฬาของ แมนฯ ยูไนเต็ด ในปัจจุบัน) ช่วง 6 นาทีสุดท้ายของเกมที่ลีดส์ชนะอย่างตื่นเต้น 4-3 วันนั้นเขาลงเล่นในยูนิฟอร์มที่เขาภาคภูมิใจ โดยมีคุณพ่อปีเตอร์นั่งลุ้นอยู่บนอัฒจันทร์ฝั่งทีมเยือน และทำให้มิลเนอร์เป็นนักเตะอายุน้อยเป็นอันดับ 2 (16 ปี 309 วัน) ที่ลงแข่งขันในประวัติศาสตร์พรีเมียร์ลีก

ขอบคุณภาพจาก  https://www.espn.com/soccer/story/_/id/47850214/how-james-milner-broke-premier-league-appearances-record

ตอนนั้น มิลเนอร์คือเด็กหนุ่มจากย่านฮอร์สฟอร์ธที่เป็นแฟนบอลพันธุ์แท้ของลีดส์ เขาโตมากับการสวมเสื้อที่มีชื่อของ โทนี เยบัวห์ และ โทนี ดอริโก อยู่บนแผ่นหลัง ชีวิตของเขาเริ่มต้นด้วยค่าจ้างสัปดาห์ละ 70 ปอนด์ในฐานะเด็กฝึกหัด (YTS) ซึ่งในสมัยนั้น การเป็นนักเตะอาชีพไม่ได้หมายถึงชีวิตที่หรูหรา แม้มิลเนอร์เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักเตะอายุน้อยที่สุด (16 ปี 356 วัน) ที่ทำประตูได้ในพรีเมียร์ลีก เป็นเกมชนะซันเดอร์แลนด์ 2-1 เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2002 แต่ภารกิจหลังจบเกมของเขายังคงเดิม คือการเก็บเสื้อผ้าสกปรกในห้องแต่งตัว และขัดรองเท้าให้รุ่นพี่ทีม U18 แม้ว่าตัวเองขึ้นไปเล่นทีมชุดใหญ่แล้วก็ตาม

ลูซี วอร์ด ครูและที่ปรึกษาของเขาในตอนนั้นเล่าว่า มิลเนอร์มีความเป็นผู้ใหญ่สูงกว่าเพื่อนร่วมรุ่นทุกคน ในขณะที่คนอื่นเริ่มมีสัญญาจ้างราคาแพงและไขว้เขวไปกับชื่อเสียง แต่มิลเนอร์ยังคงมุ่งมั่นกับการเรียนและพัฒนาตัวเองให้ดีที่สุด เขาถูกขัดเกลามาในระบบที่เข้มงวด แม้แต่การไปซ้อมเขาก็ยังเป็นคนวิ่งไปเก็บลูกบอลที่เตะออกนอกสนามจนขาเป็นแผลถลอกปอกเปิก

ไซมอน ริกซ์ มือเบสวง Kaiser Chiefs และแฟนตัวยงของลีดส์ ยังจำภาพเด็กหนุ่มคนนี้ได้แม่นยำ “เขานี่แหละคือทรัพย์สินอันล้ำค่าของเรา แต่เขากลับต้องเป็นคนที่วิ่งเข้าไปในพงหญ้าหลังโกลเพื่อหาลูกบอลที่เตะหายไป นั่นแหละคือสัญญาณที่บอกว่าเขามีคุณลักษณะที่จะอยู่รอดในวงการนี้ได้นานกว่าใคร”

บทเรียนจากความยากลำบาก และวาทะของซูเนสส์

ต้นฤดูกาล 2003-04 หรือปีที่ 2 กับทีมชุดใหญ่ มิลเนอร์ถูกปล่อยไปหาประสบการณ์ 1 เดือนกับ สวินดอน ในดิวิชัน 2 มีโอกาสลงสนาม 6 นัด ทำได้ 2 ประตูในการพบกับปีเตอร์โบโรห์และลูตัน

แม้ได้เล่นพรีเมียร์ลีกซีซันนั้นถึง 30 นัด แต่ความฝันที่ลีดส์จบลงด้วยหยาดน้ำตาเมื่อสโมสรประสบปัญหาทางการเงินและต้องตกชั้นในปี 2004 มิลเนอร์ ซึ่งเล่นให้ลีดส์ 2 ฤดูกาล ทำ 5 ประตูจาก 54 นัดรวมทุกรายการ (5 ประตู 48 นัดเฉพาะพรีเมียร์ลีก) ต้องอำลาสโมสรที่เชียร์มาตั้งแต่เด็ก ย้ายไปนิวคาสเซิลด้วยความไม่เต็มใจ หลังจากตัวเขาปฏิเสธข้อเสนอของสเปอร์สเพราะสโมสรตั้งห่างไกลจากบ้านครอบครัว

แต่สิ่งที่แสดงถึงความใจเด็ดของมิลเนอร์คือ การยอมสละเงินโบนัสความซื่อสัตย์ (Loyalty Bonus) จำนวน 150,000ปอนด์ เพื่อช่วยพยุงฐานะการเงินของสโมสรบ้านเกิด ลูซี วอร์ด ยืนยันว่ามิลเนอร์ทำไปเพราะจิตใจที่อยากช่วยเหลือสโมสรอย่างแท้จริง ไม่ได้ทำเพื่อให้ใครมายกยอ

ขอบคุณภาพจาก  https://www.daveockop.com/latest-news/graeme-souness-admits-he-regrets-james-milner-comment/

หลังร่วมทีมนิวคาสเซิลไม่นานนัก มิลเนอร์ ซึ่งเซ็นสัญญา 5 ปี และย้ายทีมด้วยค่าตัว 5 ล้านปอนด์ ต้องเผชิญหน้ากับ แกรม ซูเนสส์ ซึ่งเข้ามาเป็นผู้จัดการทีมแทน ไบรอัน ร็อบสัน ปลายเดือนสิงหาคม 2004 ทำให้สถานภาพในทีมของมิลเนอร์เปลี่ยนไป โดยต่อมา ซูเนสส์ได้พูดประโยคซึ่งกลายเป็นตราบาปในอาชีพของมิลเนอร์ว่า “คุณไม่มีทางคว้าแชมป์ลีกได้หรอก ถ้าในทีมมีแต่คนอย่าง เจมส์ มิลเนอร์”

ซูเนสส์ได้กล่าวเช่นนั้นหลังจากส่งมิลเนอร์ให้แอสตัน วิลลา ยืมตัวในฤดูกาล 2005-06 เมื่อซื้อ โนลแบร์โต โซลาโน จากทีมสิงห์ผงาด โดยมีจุดประสงค์เพื่อปกป้องการตัดสินใจของตัวเอง

ในตอนนั้น ซูเนสส์ไม่ได้มีเจตนาเหยียดหยามมิลเนอร์เป็นนักเตะที่แย่ แต่เขาต้องการสื่อว่า ในทีมฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จ จำเป็นต้องมีนักเตะประเภทที่เป็นตัวตัดสินเกมหรือพวกพรสวรรค์สูงรวมอยู่ด้วย ไม่ใช่มีแต่นักเตะประเภทขยันและมีวินัยเพียงอย่างเดียว

แม้คำพูดนี้ทำให้มิลเนอร์เจ็บปวด แต่กลับเป็นเชื้อเพลิงชั้นดี เขาพิสูจน์ให้ซูเนสส์เห็นว่าคิดผิด ด้วยการพัฒนาตัวเองจนกลายเป็นกำลังสำคัญของนิวคาสเซิลเมื่อ เกลนน์ โรเดอร์ ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาเยาวชน ถูกเลื่อนขึ้นมาทำหน้าที่แทนซูเนสส์ที่โดนปลดจากตำแหน่งในเดือนกุมภาพันธ์ 2006 และมี อลัน เชียร์เชอร์ เป็นผู้ช่วยขณะยังเป็นนักเตะด้วย

ต่อมา มิลเนอร์ย้ายไปเฉิดฉายที่วิลลาด้วยค่าตัว 12 ล้านปอนด์ช่วงปลายเดือนสิงหาคม 2008 ก่อนเข้าตาสโมสรเศรษฐีใหม่อย่าง แมนเชสเตอร์ ซิตี ในปี 2010 โดยมีมูลค่าย้ายทีมประมาณ 26 ล้านปอนด์ รวมการแลกตัวกับ สตีเฟน ไอร์แลนด์

สารพัดประโยชน์และฟันเฟืองที่ขาดไม่ได้

ที่ถิ่นเอติฮัด มิลเนอร์แสดงให้เห็นว่าเขาคือ นักฟุตบอลที่สมบูรณ์แบบ และได้รับความไว้วางใจจากกุนซือทั้ง โรแบร์โต มันชินี และ มานูเอล เปเยกรีนี เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดแชมป์พรีเมียร์ลีกปี 2012 โดย ไมกาห์ ริชาร์ดส์ เพื่อนสนิทเล่าว่าในช่วงเวลาที่ทีมตกที่นั่งลำบาก มิลเนอร์คือคนที่คอยกระตุ้นทุกคนให้เดินหน้าต่อ

ตัวอย่างสำคัญคือแมตช์กับควีนสปาร์ค เรนเจอร์ส ซึ่งเป็นนัดชี้ชะตาแชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12 ที่สนามเอติฮัด และถูกจดจำในฐานะนัดที่ “บ้าคลั่ง” ที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ มิลเนอร์มีบทบาททั้งในสนามและเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ

นัดนั้น มิลเนอร์เป็นตัวจริงในตำแหน่งมิดฟิลด์ฝั่งขวา โดยมันชินีเลือกใช้เขาเพราะต้องการความขยันและการช่วยเกมรับที่รัดกุม มิลเนอร์ลงเล่นจนถึงนาทีที่ 76 ก่อนถูกเปลี่ยนตัวออกเพื่อให้ เซร์คิโอ อเกวโร มีพื้นที่ในการบุกมากขึ้น แม้ภาพจำเป็นลูกยิง “AGUEROOOO!!!” ในนาทีที่ 93:20 แต่ในช่วง 70 กว่านาทีแรก มิลเนอร์คือคนที่คอยวิ่งไล่กวดและรักษาสมดุลของทีมท่ามกลางความกดดันมหาศาล

ขอบคุณภาพจาก  https://www.bbc.com/sport/football/62930826

ริชาร์ดส์กล่าวถึงมิลเนอร์ว่า “ในฤดูกาล 2011-12 มีช่วงหนึ่งที่เราตามหลัง แมนฯ ยูไนเต็ด ถึง 8 แต้ม (ท้ายสุด สองทีมมี 89 คะแนนเท่ากัน แต่แมนฯ ซิตี มีผลต่างประตูได้เสียเหนือกว่า) และดูเหมือนความหวังจะริบหรี่ แต่มิลลี (มิลเนอร์) คือคนที่ไม่เคยยอมแพ้ เขาเป็นคนประเภทที่เดินไปทั่วห้องแต่งตัวแล้วบอกทุกคนว่า ‘เฮ้ย แข่งยังไม่จบ เรายังมีโอกาส’ วินัยของเขาทำให้คนอื่นรู้สึกอายถ้าจะขี้เกียจ”

หลังรับเหรียญชนะเลิศ พรีเมียร์ ลีก 2 สมัย, เอฟเอ คัพ 1 สมัย และลีก คัพ 1 สมัย ร่วมกับ แมนฯ ซิตี เป็นเวลา 5 ฤดูกาล มิลเนอร์ย้ายแบบฟรีค่าตัวไปร่วมทีมลิเวอร์พูลในวันที่ 4 มิถุนายน 2015 ก่อนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองกัปตันทีมช่วงต้นสิงหาคมปีเดียวกัน

การได้ตัวมิลเนอร์มาแบบฟรีเอเยนต์ คือหนึ่งในการเซ็นสัญญาที่ “คุ้มค่าที่สุด” ในประวัติศาสตร์สโมสร ตลอด 8 ปีที่แอนฟิลด์ เขาคือกระดูกสันหลังที่คลอปป์ใช้สร้างอาณาจักรยุคใหม่ และยังเป็น “มาตรฐาน” ที่ขับเคลื่อนวินัยในห้องแต่งตัวจนทีมก้าวไปสู่จุดสูงสุด

ความมหัศจรรย์ของมิลเนอร์คือ ความสารพัดประโยชน์ ตลอดอาชีพค้าแข้ง 654 นัด เขาลงเล่นตัวจริงถึง 441 นัด และเล่นมาแล้วเกือบทุกตำแหน่ง ยกเว้นผู้รักษาประตู ไม่ว่าปีกขวาที่เขาเริ่มต้นอาชีพ ปีกซ้าย มิดฟิลด์ตัวกลาง กองกลางตัวรุกหมายเลข 10 หรือแม้แต่กองหน้าตัวหลอก (False Nine) และที่สร้างชื่อที่สุดคือการรับบทแบ็คซ้ายตลอดทั้งฤดูกาล2016-17 ให้กับลิเวอร์พูล

คลอปป์ยอมรับว่า ตอนที่ขอมิลเนอร์ไปเล่นแบ็คซ้าย มิลเนอร์ไม่ได้แฮปปีนัก เขาบอกคลอปป์ว่า ไม่อยากเล่นทั้งแบ็คซ้ายหรือแบ็คขวา แต่สุดท้าย มิลเนอร์ก็ตอบตกลงเพื่อทีม และทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมจนคลอปป์ยกย่องว่าเขามีทักษะพื้นฐานฟุตบอลติดตัวมาดีมาก ทั้งเท้าซ้ายเท้าขวา การเล่นในที่แคบ และวิสัยทัศน์ในการอ่านเกม

ผลงานระดับมาสเตอร์พีซของมิลเนอร์ คือเจ้าของสถิติแอสซิสต์สูงสุดในหนึ่งฤดูกาลของแชมเปียนส์ ลีก (9 ครั้ง) และเป็นฟันเฟืองสำคัญที่ช่วยปลดล็อกแชมป์พรีเมียร์ลีกที่รอคอยมา 30 ปี รวมถึงถ้วยยุโรปสมัยที่ 6 ความเป็นมืออาชีพของมิลเนอร์อยู่ในระดับที่น่าทึ่ง แม้ในวัยที่เข้าใกล้เลขสี่ เขายังคงชนะการทดสอบสมรรถภาพพรีซีซันเหนือรุ่นน้องในทีมทุกคน และรับหน้าที่เพชฌฆาตจุดโทษผู้เลือดเย็นในวินาทีชี้เป็นชี้ตายเสมอ

คลอปป์ยังระบุด้วยว่า มิลเนอร์คือผู้กุมอำนาจในห้องแต่งตัวที่คอยจัดการเรื่องระเบียบวินัยและค่าปรับทั้งหมด เพราะเขาคือคนเดียวที่รู้กฎระเบียบและรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ทั้งหมดที่คลอปป์เองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ดังนั้นเมื่อมิลเนอร์ย้ายออกไป ทีมถึงขั้นต้องรื้อระบบจัดการใหม่เพราะไม่มีใครแทนที่ความใส่ใจระดับนี้ได้ 

ขอบคุณภาพจาก  https://www.thisisanfield.com/2022/04/he-sets-the-standards-jurgen-klopps-brilliant-praise-for-role-model-james-milner/

การจากไปของมิลเนอร์หลังจบฤดูกาล 2022-23 ไม่ใช่เพียงการสูญเสียนักเตะเบอร์ 7 แต่คือการสูญเสีย “ผู้นำจิตวิญญาณ” ที่พิสูจน์ให้เห็นว่า ความทุ่มเทและหัวใจที่ปิดทองหลังพระ สามารถเปลี่ยนจากนักเตะที่ถูกปรามาสว่า “น่าเบื่อ” ให้กลายเป็นตำนานที่แฟนบอล “เดอะ ค็อป” ทั่วโลกต้องลุกขึ้นปรบมือให้เกียรติอย่างสง่างาม

วิทยาศาสตร์การกีฬาในร่างมนุษย์ และวินัยเหล็ก

อะไรที่ทำให้คนวัย 40 ปียังชนะการทดสอบสมรรถภาพร่างกายพรีซีซันเหนือเด็กอายุ 18? คำตอบคือ “ความมีวินัยขั้นสูงสุด”

เนดุม โอนูโอฮา อดีตเพื่อนร่วมทีมเล่าถึงสมัยทีมชาติชุด U21 ว่า มิลเนอร์จริงจังเรื่องการดื่มน้ำ (Hydration) มากจนเพื่อนๆ หมั่นไส้ ผลตรวจปัสสาวะของเขาออกมาดีที่สุดเสมอเพราะเขาตื่นมาดื่มน้ำตลอดคืน จนเพื่อนๆ แกล้งประชดด้วยการดื่มน้ำตามแบบเขาเพื่อหวังจะเอาชนะผลตรวจนั้นบ้าง

แซม อัลลาร์ไดซ์ อดีตผู้จัดการทีมวัย 71 ปี เคยเปรียบเทียบวินัยของมิลเนอร์ว่าเทียบเท่ากับ คริสเตียโน โรนัลโด เขาไม่แตะต้องแอลกอฮอล์ ดูแลเรื่องอาหาร หมอนที่ใช้นอน แม้กระทั่งท่ายืนหรือการเดินเพื่อรักษาสมดุลร่างกาย ขณะที่คลอปป์เคยเล่าว่า เขาต้องสั่งให้มิลเนอร์หยุดวิ่งในการซ้อม เพราะฟิตเกินไปจนน่ากลัว “มิลลี คุณฟิตที่สุดที่นี่แล้ว หยุดวิ่งได้แล้ว!” แต่เขาก็ยังคงมุ่งมั่นที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองในทุกวัน

หลังหมดสัญญากับลิเวอร์พูล ไบรท์ตันอ้าแขนต้อนรับมิลเนอร์เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2023 ด้วยสัญญาเพียง 1 ปี บวกออปชันขยายสัญญาอีก 1 ปี และวันที่ 22 มกราคม 2024 ในเกมเหย้าที่เสมอวูลฟ์ส 0-0 มิลเนอร์ลงสนามพรีเมียร์ลีก นัดที่ 633 หนี ไรอัน กิ๊กส์ ขึ้นไปอยู่อันดับ 2 ตามหลังแบร์รี (653 นัด) เพียงคนเดียว

15 พฤษภาคม 2024 มิลเนอร์ต่อสัญญาอีก 1 ปี และในการลงสนามพรีเมียร์ลีก เปิดฤดูกาล 2024-25 เมื่อ 17 สิงหาคม ซึ่งออกไปชนะ 3-0 ในบ้านของเอฟเวอร์ตัน ทำให้มิลเนอร์เป็นนักเตะคนแรกในประวัติศาสตร์พรีเมียร์ลีกที่แข่งขันมากถึง 23 ฤดูกาล แต่โชคร้ายปลายเดือนนั้น มิลเนอร์บาดเจ็บแฮมสตริง ต้องพักรักษาตัวเกือบทั้งซีซัน

13 มิถุนายน 2025 ไบรท์ตันต่อสัญญา 1 ปีอีกครั้งกับมิลเนอร์ ซึ่งเปลี่ยนหมายเลขเสื้อเป็นเบอร์ 20 เพื่ออุทิศและเป็นเกียรติแก่ ดิเอโก โชตา อดีตเพื่อนร่วมทีมลิเวอร์พูล และวันที่ 16 สิงหาคม มิลเนอร์ลุกจากม้านั่งข้างสนามลงมาเล่นนัดเปิดซีซันกับฟูแลม ขยายสถิติสูงสุดเป็น 24 ฤดูกาล

31 สิงหาคม 2025 มิลเนอร์ทำประตูแรกในสีเสื้อไบรท์ตัน เป็นจุดโทษในแมตช์ชนะแมนฯ ซิตี 2-1 ทำให้เป็นผู้เล่นอายุมากเป็นอันดับ 2 (39 ปี 239 วัน) ที่ทำสกอร์ได้ในประวัติศาสตร์พรีเมียร์ลีก แต่สูงอายุที่สุดหากนับเฉพาะจุดโทษ

11 กุมภาพันธ์ 2026 มิลเนอร์ทำสถิติสูงสุดเทียบกับแบร์รี (653 นัด) ในแมตช์กับวิลลา ตามด้วยขึ้นครองอันดับ 1 (654นัด) เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา หลังจากเป็นตัวจริงในแมตช์เยือนเบรนท์ฟอร์ด ซึ่งเป็นการลงสนามตัวจริงนัดที่ 441

แน่นอน ตัวเลขของมิลเนอร์จะไม่หยุดอยู่เพียงเท่านี้แน่นอน โดยสามารถสรุปการลงสนามพรีเมียร์ลีกที่ผ่านมาได้ดังนี้ ลิเวอร์พูล 230 นัด, แมนฯ ซิตี 147 นัด, วิลลา 100 นัด, นิวคาสเซิล 94 นัด, ลีดส์ 48 นัด และไบรท์ตัน 35 นัด

ขอบคุณภาพจาก  James Milner: Brighton midfielder breaks Premier League appearance record – BBC Sport

สำหรับชีวิตนอกสนาม มีเรื่องเล่าขำๆ กับฉายา “Boring James Milner” ที่มิลเนอร์เคยได้รับเนื่องจากมีระเบียบวินัยสูง และใช้ชีวิตที่เรียบง่าย เช่นล็อกดาวน์ปี 2020 เคยโพสต์วิดีโอ “รีดผ้าโชว์” พร้อมวัดระยะความเป๊ะของกลีบผ้า และคลิป “จัดระเบียบถุงชา” ทีละซอง ซึ่งกลายเป็นมุกตลกที่แฟนบอลทั่วโลกรัก

แต่ความจริงแล้ว มิลเนอร์ไม่ใช่คนน่าเบื่อ เพียงเป็นคนจัดการชีวิตได้สมบูรณ์แบบ และมีสีสัน เขาศึกษาภาษาสเปนด้วยตัวเองจนคล่องเพื่อใช้ชีวิตตอนพักร้อนได้ดีขึ้น และเรียนเปียโนช่วงเวลาว่างที่ไบรท์ตันเพื่อพัฒนาทักษะใหม่ๆ

มูลนิธิ James Milner Foundation คือเครื่องยืนยันว่าเขาคือ “Role Model” ที่แท้จริง เควิล สินฟิลด์ ตำนานรักบี้และเพื่อนร่วมงานในมูลนิธิเล่าว่า มิลเนอร์คือคนดีที่อยากช่วยเหลือสังคมอย่างแท้จริง เขาเป็นคนที่ทำงานเงียบๆ ไม่ต้องออกสื่อ แต่ผลลัพธ์นั้นยิ่งใหญ่เสมอ

ในวันที่แตะสถิติ 655 นัด มิลเนอร์ไม่ได้แค่ทำลายตัวเลข แต่นิยามใหม่ให้กับนักฟุตบอลรุ่นหลังว่า ความสำเร็จไม่ได้วัดกันที่จำนวนโทรฟีเพียงอย่างเดียว (แม้เขากวาดมาหมดแล้วทั้งพรีเมียร์ลีก 3 สมัย, เอฟเอ คัพ, ลีก คัพ และแชมเปียนส์ลีก) แต่วัดกันที่ “ความกระหายและความมุ่งมั่น” ในการเป็นคนที่ดีที่สุดในทุกๆ วัน

จากเด็กชายที่ขัดรองเท้าให้รุ่นพี่ในห้องแต่งตัวที่ลีดส์ สู่ตำนานที่ยืนยงผ่านกาลเวลามานานถึง 24 ฤดูกาล มิลเนอร์พิสูจน์ให้โลกเห็นแล้วว่า วาทะของซูเนสส์นั้นผิดพลาด เพราะความจริงคือ… “คุณจะคว้าทุกแชมป์ในโลกได้แน่นอน หากทีมเต็มไปด้วยคนที่มีหัวใจแบบ เจมส์ มิลเนอร์”

เรียบเรียง : ฐปน วันชูเพลา (Senior Football Writer) 

ฐปน วันชูเพลา

Senior Football Editor